Leczenie uzale?nienia od narkotyk?w

Home Leczenie narkomanii

Leczenie narkomanii

Utrata kontroli nad rzeczywistością, postępująca degradacja ciała i psychiki, panika i przerażenie  – to jednoznaczne sygnały, że Twoja lub bliskiej Ci osoby zabawa z narkotykami dawno już dobiegła końca i zamieniła się w koszmar uzależnienia. To także często ostatnia chwila, by móc zmienić straszliwy bieg wydarzeń i odzyskać wpływ na własne życie. Dowiedz się, czym jest narkomania, jak rozpoznać osobę uzależnioną, jakie są krótko- i długotrwałe skutki zażywania narkotyków, jakie są przyczyny i objawy zażywania narkotyków, a przede wszystkim jak leczyć to uzależnienie, jakie są rodzaje terapii i jak pomóc narkomanowi. Sprawdź także, kiedy możliwe jest przymusowe leczenie narkomana. Nasz Ośrodek Terapii Uzależnień Aurora w Poznaniu zapewni Tobie i Twoim bliskim kompleksowe leczenie uzależnienia od narkotyków w Poznaniu, a także wsparcie w walce ze współuzależnieniem.

Leczenie narkomanii

Narkomania

Narkomania to uzależnienie od narkotyków, czyli chemicznych substancji psychoaktywnych, które oddziałują na układ nerwowy. Narkomania przejawia się występowaniem głodu narkotykowego, czyli trudnym do pohamowania przymusem zażywania narkotyku, aż do kompletnego wyniszczenia organizmu i śmierci.

Najpopularniejsze narkotyki - podział

Do najpopularniejszych narkotyków zalicza się w Polsce marihuanę, heroinę, kokainę, LSD i amfetaminę.

Marihuana – najczęściej palona jest w skrętach lub szklanych lufkach. Jest narkotykiem pochodzenia naturalnego, występuje w postaci suszonych kwiatostanów i liści konopi. Znajduje zastosowanie lecznicze, jednak w Polsce jest nielegalna. Ma zarówno działanie rozluźniające, jak i pobudzające, oddziałuje między innymi na układ nerwowy i oddechowy.Heroina – pochodna morfiny, zaliczana do narkotyków syntetycznych. Zażywana jest najczęściej dożylnie, donosowo – w postaci tabaczki lub oparów, po jej podgrzaniu. Jeden z najniebezpieczniejszych dla zdrowia narkotyków. Działa pobudzająco i uodparnia na ból.Kokaina – pobudzający narkotyk naturalny otrzymywany z liści koki, spotykany w postaci białego proszku, zażywana donosowo (jako „ścieżki”), w zastrzyku lub palona przez specjalną fajkę. Wywołuje miedzy innymi objawy urojeniowe przypominające symptomy schizofrenii.LSD – inaczej kwas, wywołuje halucynacje wzrokowe, słuchowe i dotykowe, przyjmowany w postaci znaczków (papierków nasączonych substancją), cukru w kostkach, doustnie lub pod powiekę oka.Amfetamina – nazywana też speedem, występuje jako proszek w kolorze od białego po ceglastoczerwony, a także w formie białych tabletek czy przezroczystych kryształków. Może być zażywana doustnie, wstrzykiwana lub palona. Jest narkotykiem silnie pobudzającym i energetyzującym.

Mówiąc o najbardziej popularnych narkotykach, najczęściej wymienia się je w ramach pewnej klasyfikacji. Najbardziej popularna to podział na narkotyki miękkie i twarde.

Narkotyki twarde – inaczej silnie i łatwo uzależniające, na przykład kokaina i heroina.Narkotyki miękkie – substancje, które uzależniają w mniejszym stopniu, takie jak marihuana, haszysz, grzyby halucynogenne.

Podział ten jednak budzi pewne wątpliwości, gdyż ostatecznie każdy narkotyk ma działanie uzależniające, dlatego też poniżej przedstawiamy klasyfikację narkotyków ze względu na ich działanie.

Psychodeliki – substancje zaburzające działanie ośrodkowego układu nerwowego, w tym przede wszystkim LSD.Stymulanty – substancje, które pobudzają ośrodkowy układ nerwowy. Należy do nich przede wszystkim amfetamina i kokaina.Depresanty – narkotyki, które opóźniają działanie układu nerwowego. Do tej grupy zaliczają się wszelkie opioidy, w tym opium i heroina.Konopie indyjskie – najważniejszym ich przedstawicielem jest marihuana. Łączą działanie powyższych grup, prowadząc do pobudzenia, spowolnienia lub zaburzenia funkcjonowania układu nerwowego.

Wreszcie narkotyki dzieli się też na substancje naturalne i syntetyczne.

Narkotyki syntetyczne – są to substancje nie występujące w naturze, lecz produkowane przez człowieka, na przykład metamfetamina, LSD, ecstasy.Narkotyki naturalne – pozyskiwane są ze słomy makowej (opium, heroina), konopi indyjskich (marihuana, haszysz) lub liści koki (kokaina). Wbrew powszechnej opinii, mogą szkodzić w równym stopniu co narkotyki syntetyczne.

Fazy uzależnienia od narkotyków

Narkomania jest chorobą rozwijającą się postępowo. Wyróżnia się 4 fazy uzależnienia od narkotyków:

fazę inicjacyjną – osoba wkracza w nią wraz z pierwszym spożyciem jakiegokolwiek narkotykufazę eksperymentalną – osoba testuje różne substancje, sprawdza efekty narkotyku na swoje funkcjonowanie, zaspokaja ciekawość doświadczeń dostarczanych przez narkotyki. Nie występuje jeszcze uczucie głodu narkotykowego, ale pojawiają się charakterystyczne objawy spożywania narkotyków. Faza ta nie musi, ale może przejść w kolejną.fazę używania i nadużywania substancji – osoba przejawia coraz bardziej niepokojące zmiany w zachowaniu: może stawać się agresywna, często pożyczać lub kraść pieniądze, dystansować się od otoczenia, stracić zainteresowanie dotychczasowymi rozrywkami, przestać dbać o higienę. Zdarza się jej przedawkować narkotyk.fazę uzależnienia – pojawia się głód narkotykowy i przykre objawy odstawienia narkotyków. Przyjmowanie ma charakter ciągły i skutkuje częstymi wybuchami agresji, kłamstwami, stanem paranoi, obniżeniem samooceny, częstym kaszlem, pojawiają się też problemy z prawem.

Inicjacja narkotykowa nie musi prowadzić do rozwinięcia się nałogu, a doświadczenie z narkotykami może zatrzymać się na etapie eksperymentowania. Niezwykle często jednak osoby zażywające narkotyki przeceniają swoje możliwości kontrolowania ich spożywania i przekraczają trudną do uchwycenia granicę między eksperymentowaniem a uzależnieniem, kończąc, w najlepszym razie, na odwyku narkotykowym. Dlatego tak ważne jest, aby zachować czujność już przy pierwszym kontakcie bliskiej osoby z narkotykami, a samemu najbezpieczniej nie próbować wcale.

Objawy uzależnienia, czyli jak rozpoznać narkomana?

W niniejszej części omawiamy objawy charakterystyczne dla długotrwałego, uzależniającego wpływu narkotyków na organizm, z uwzględnieniem poszczególnych rodzajów substancji. Objawy uzależnienia od narkotyków nie są tożsame z objawami okazjonalnego stosowania tych substancji. Efekty krótkotrwałe zażywania narkotyków przedstawiamy w kolejnej sekcji (Objawy zażywania narkotyków).

Oto kilka wskazówek, które mogą wstępnie wskazywać, że bliska osoba uzależniła się od narkotyków:

kłamstwa i oszustwa związane głównie z pieniędzmi lub lekami, np. fałszowanie recept, kradzieże pieniędzy, wartościowych rzeczy lub farmaceutyków;nietypowy wzrost zainteresowania produkcją substancji chemicznych połączony z próbami wytwarzania takich substancji;niepokojąco częste pożyczanie pieniędzy;znacznie zaburzony rytm biologiczny;zmieniony język i styl wypowiadania się, np. używanie slangu narkotycznego;posiadanie szklanych fifek, fajeczek, bibułek, proszku z foliowych torebkach lub sreberkach;oznaki wkłuć, np. zasinienia na kończynach.

Poniżej wymieniamy charakterystyczne objawy uzależnienia od najpopularniejszych narkotyków, takich jak kokaina, heroina, marihuana czy amfetamina, a także od innych substancji uzależniających, w tym dopalaczy.

Objawy uzależnienia od kokainy:

halucynacje i manie prześladowcze;stany lękowe i depresyjne;chroniczne problemy ze snem;wytrzeszcz oczu.

Objawy uzależnienia od heroiny:

stany lękowe i depresyjne;trudności z koncentracją i wysławianiem się;brak woli, motywacji, ambicji;spadek masy ciała;problemy skórne: bladość, wypryski ropne;wypadanie włosów;obniżenie popędu seksualnego.

Uzależnienie od amfetaminy – objawy:

zwiększona potliwość i zmieniona, wstrętna woń potu;nadpobudliwość, rozdrażnienie;niepokój i stany lękowe;zaburzenia snu;rozregulowanie układu pokarmowego, spadek apetytu, biegunki, a w konsekwencji wychudzenie;bóle w klatce piersiowej i zmiany rytmu serca;psychoza amfetaminowa;przewlekły katar;krwawienia z nosa;zaburzenia wzroku i słuchu.

Objawy uzależnienia od substancji wziewnych:

zmiany nastroju od euforii po niepokój i apatię;nadmierna senność;utrata apetytu, wychudzenie;zaburzenia pamięci i koncentracji;trudności z poprawna oceną rzeczywistości;spowolniony refleks;bóle głowy i mięśni.

Objawy uzależnienia od marihuany:

dystansowanie się od otoczenia, niechęć rozmawiania i trudności z porozumiewaniem się, wycofanie społeczne;przewlekły suchy kaszel, infekcje krtani i oskrzeli;zobojętnienie, apatia;zaburzenia rytmu snu;niemożność realizowania założonych czynności od początku do końca;myślenie magiczne, nielogiczne;objawy psychotyczne (omamy, halucynacje, napady lęku, zaburzenia percepcji);zaburzenia koordynacji, spowolnienie reakcji;trudności w uczeniu się;problemy z pamięcią i koncentracją;zaburzenia układu oddechowego i serca;zapaści;ataki agresji.

Objawy uzależnienia od LSD i substancji halucynogennych:

przerażające urojenia;stany lękowe, ataki paniki;wzrost ciśnienia i rytmu bicia serca;ślinotok i wymioty;sztywność lub słabość w mięśniach, drżenie.

Objawy uzależnienia od dopalaczy:

depresja, wyczerpanie organizmu;objawy abstynencyjne, w tym delirium;brązowienie skóry;biegunki i wymioty;śpiączka;urojenia;zaburzenia pracy układu oddechowego.

Efekty zażywania narkotyków – skutki krótkotrwałe

Ponadto poniżej przedstawiamy krótkotrwałe skutki przyjmowania najpopularniejszych narkotyków. Jeśli spostrzeżesz któreś z nich u swojego dziecka lub bliskiej osoby, to znak, by poczuć się zaalarmowanym.

Skutki zażycia marihuany:

rozszerzenie źrenic;osłabienie wrażliwości na zmiany oświetlenia;przekrwienie spojówek;słodki zapach oddechu, włosów, ubrań;rozbawienie bez wyraźnego powodu;nadaktywność lub apatia;wzmożone poczucie głodu;potrzeba spożycia słodyczy;trudności w trzymaniu się tematu podczas rozmowy.

Efekty spożycia amfetaminy:

rozszerzenie źrenic i wytrzeszcz;nadaktywność i bezsenność;nacechowane dużą energią wykonywanie czynności w całkowitym oderwaniu od zwyczajowego rytmu dnia (np. sprzątanie w środku nocy);trudności z utrzymaniem koncentracji;skłonność do płaczu;niepohamowana chęć mówienia.

Skutki zażywania heroiny i innych opiatów (w tym morfiny, opium):

zwężenie źrenic;osłabienie wrażliwości na zmiany oświetlenia;bezczynność, stan zrelaksowania i zadowolenia;obniżenie lęku;nudności;zmniejszenie aktywności gruczołów;zwiększona odporność na ból;spowolnienie reakcji.

Efekty zażywania substancji wziewnych (w tym kleju, acetonów, benzyny, terpentyny, werniksu):

chroniczny kaszel lub katar;zaczerwienienie lub zapalenie spojówek;nudności;ataki agresji;zapach substancji takich jak aceton, terpentyna, lakiery i inne;pozostałości stosowanych substancji na odzieży, we włosach.

Skutki stosowania LSD i innych środków halucynogennych:

rozszerzenie źrenic;zwiększona wrażliwość zmysłów;omamy wzrokowe i słuchowe;zaburzenia postrzegania;trudności w koncentracji i charakterystyczne nieobecne spojrzenie;stany depresyjne;napady agresji;suchość ust;zmęczenie i osłabienie.

Skutki zażywania kokainy:

rozszerzenie źrenic;nadaktywność, w tym wzmożony popęd seksualny;uczucie błogości lub przeciwnie – niepokoju;niepohamowana chęć mówienia;katar.

Efekty stosowania dopalaczy:

bóle w klatce piersiowej i bóle głowy;bezsenność;niepokój i stany lękowe;zaburzenia pracy serca;trudności z koncentracją.

Przyczyny uzależnień

Najczęstszymi ofiarami narkomanii są osoby w wieku nastoletnim i młodzieńczym, choć uzależnić może się każdy. Przyczyną, dla której problem ten dotyka zwykle ludzi młodych jest ich gotowość do eksperymentowania, buntowniczość, silna potrzeba zaistnienia w towarzystwie. Ponadto do częstych przyczyn uzależnienia od narkotyków należy nieumiejętność poradzenia sobie z problemami i emocjami.

Najpoważniejsze skutki zażywania narkotyków

Długotrwały wpływ narkotyków na organizm jest destrukcyjny i często prowadzi do śmierci w wyniku przedawkowania, samobójstwa lub wyniszczenia organizmu. Najgroźniejsze dla zdrowia skutki uzależnienia od narkotyków to między innymi:

głębokie depresje i stany lękowe, nerwice, psychozy i zaburzenia osobowości;ciężkie upośledzenie funkcji umysłowych takich jak pamięć, koncentracja, zdolność samokontroli;choroby układu krwionośnego, w tym zapalenia żył, zaburzenia pracy serca, zawał;choroby wątroby i nerek;padaczka;zaburzenia odporności, miesiączkowania, płodności;zatory i mikroudary mózgu;częstym powikłaniem jest schizofrenia;sepsa lub zarażenie wirusem HIV, zapalenie opon mózgowych, zapalenie wsierdzia i mózgu w wyniku używania niesterylnych igieł.

Leczenie narkomanii

Leczenie narkomanii jest procesem bolesnym i długotrwałym i musi odbywać się pod kontrolą specjalistów. Przebiega ono w 3 etapach:

detoksyfikacji (powracania do stanu trzeźwości);rehabilitacji;leczenia postrehabilitacyjnego.

Inaczej mówiąc, proces leczenia narkomana rozpoczyna się od przywrócenia osoby uzależnionej do stanu trzeźwości, a następnie pracy nad podtrzymaniem tego stanu i zapobiegania uleganiu chęci powrotu do nałogu. Terapia uwzględnia również pracę z rodziną chorego, czyli terapię współuzależnionych.

Modele leczenia narkomanii

model wspólnotowo-resocjalizacyjny – jego podstawą jest pojęcie wspólnoty, w obrębie której chorzy uczą się wzajemnie motywować i wspierać w walce z uzależnieniem, a także na nowo wypracowują poczucie odpowiedzialności w oparciu o pracę i codzienne obowiązkimodel medyczny – wykorzystywany przede wszystkim w leczeniu zespołu abstynencyjnego z zastosowaniem farmakoterapiimodel duchowy – dąży się w nim do osiągnięcia duchowej harmonii przez chorego, do czego niezbędne jest uświadomienie sobie przez niego i zaspokojenie jego duchowych potrzeb. Sfrustrowanie tych potrzeb postrzega się jako źródło uzależnienia.model integralny – nie bez powodu jest to najbardziej rozpowszechniony model leczenia narkomanii; stanowi wynik kombinacji pozostałych form terapii ze wsparciem dla rodziny uzależnionego. Zazwyczaj pozwala na osiągnięcie najlepszych efektów.

Odwyk narkotykowy – z czego składa się leczenie?

Podstawowe pojęcia w leczeniu narkomanii to terapia uzależnienia od narkotyków i leczenie stacjonarne w ośrodku dla narkomanów, które często poprzedza detoks narkotykowy.

Detoks narkotykowy (inaczej: detoksyfikacja narkotykowa)

– często konieczny wstęp do rozpoczęcia właściwej terapii odwykowej. Polega na odtruciu organizmu uzależnionego z toksyn i farmakologicznym złagodzeniu najcięższych skutków odstawienia narkotyków.

Terapia uzależnień – rodzaje terapii odwykowych

Jest to niezbędny i często skuteczny sposób leczenia narkomanii, który może przyjąć jedną z następujących form.

Rodzaje terapii:

terapia substytucyjna – opiera się na farmakoterapii z długotrwałym zastosowaniem leków pozwalających na osłabienie skutków głodu narkotykowego. Terapia substytucyjna stosowana jest w leczeniu uzależnienia od heroiny (stosuje się wówczas metadon) i osób silnie uzależnionych.terapia ukierunkowana na abstynencję – nie uwzględnia się w niej farmaceutyków. Opiera się na silnej woli narkomana i polega na relacji z terapeutą pobudzającym chorego do rozwijania zdrowych nawyków i postaw.terapia poznawczo-behawioralna – koncentruje się na nauczeniu chorego rozpoznawania sytuacji zagrażających jego trzeźwości i poprawnego z punktu widzenia abstynencji reagowania na nie. W jej trakcie chory uczy się rozpoznawać, jak jego zachowanie wywiera wpływ na jego procesy emocjonalne i myślenie. Terapia ta może być wspierana farmakologiczne i trwa około roku.terapia w modelu Minnesota – traktuje chorego jako osobę wymagającą nie tyle leczenia, ile opieki, większa uwagę przywiązując do pokonywania mechanizmu zaprzeczania niż do samej motywacji uzależnionego. Ma jasno określony przebieg i czasem pozwala osiągnąć szybkie efekty.

Wychodzenie z nałogu narkotykowego to proces, który trwa właściwie całe życie. Najczęściej nie ogranicza się do przebycia całego cyklu terapii odwykowej, często konieczne jest jej wznawianie lub podtrzymywanie motywacji pacjenta poprzez kontynuację leczenia uzależnienia w późniejszym życiu.

Leczenie stacjonarne:

Leczenie stacjonarne w ośrodku dla narkomanów przebiega inaczej ze względu na różną długość tego procesu u chorych. Wyróżnia się następujące formy leczenia stacjonarnego:

krótkoterminowe – trwa średnio 6-8 tygodni, wykorzystuje psychoterapię i farmakoterapię. Często, zwłaszcza w przypadku osób uzależnionych od twardych narkotyków, okazuje się niewystarczająca i stanowi wstęp do dalszej terapii.średnioterminowe – składa się z terapii indywidualnej i grupowej i obejmuje około pół roku do 8 miesięcydługoterminowe – przeznaczone głównie dla osób uzależnionych od substancji twardych i tym, dla których średnioterminowa terapia okazała się niewystarczająca i którzy powracają na odwyk; obejmuje około 2 lat; terapia ponownie uczy chorego prawidłowego funkcjonowania w społeczeństwie, dlatego opiera się głównie na pracy grupowej

Przymusowe leczenie narkomana

Polskie prawo przewiduje bardzo niewiele możliwości skierowania narkomana na leczenie przymusowe. Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii otwiera furtkę dla leczenia przymusowego tylko dla osób poniżej 18 roku życia (art. 30) i dla tych, którzy dopuścili się przestępstwa pozostającego w związku z uzależnieniem, którego ukaranie zawieszono (art. 71.1 i 71.2). Wówczas osoba taka zostają przekazana pod opiekę wyznaczonej osoby lub placówki i w razie poważnego złamania przez nią warunków umowy, musi odbyć wyrok. Maksymalny okres leczenia przymusowego to dwa lata i jest to czas, do którego może zostać przedłużone leczenie osoby, która w trakcie terapii osiągnęła pełnoletność. W pozostałych przypadkach uznaje się pełną dobrowolność podjęcia przez narkomana leczenia. Możliwość zawieszenie postępowania wobec osoby, która popełniła przestępstwo w związku z zażywanymi przez nią substancjami psychoaktywnymi istnieje również w przypadku, gdy chory sam zdecyduje się poddać leczeniu (art. 72.1).

Przymusowe leczenie narkomana w przypadku choroby psychicznej

Niestety częstym skutkiem zażywania narkotyków jest wystąpienie u uzależnionego choroby psychicznej. W takim przypadku postępowanie wobec chorego określa ustawa z dnia 19.08.1994 o ochronie zdrowia psychicznego. Ustawa ta dopuszcza możliwość skierowania chorego na przymusowe badania, a także leczenie w zakładzie psychiatrycznym przez okres maksymalnie 10 dni, jeśli jego zachowanie stwarza zagrożenie dla życia jego lub otoczenia (art. 21).

Czy jestem narkomanem?

Stosowanie każdego rodzaju narkotyków niesie za sobą ryzyko wystąpienia uzależnienia, jednak często trudno jest stwierdzić, czy już przekroczyło się granicę między spożywaniem a uzależnieniem. Jeśli:

coraz częściej zwiększasz dawki spożywanych środków psychoaktywnych;kradniesz, oszukujesz, kłamiesz, aby zdobyć narkotyk;nie potrafisz odmówić sobie kolejnej dawki;odczuwasz głód narkotykowy;czujesz, że przyjmujesz narkotyki nie wtedy, kiedy chcesz, ale gdy musisz,

to znak, że utraciłeś kontrolę nad spożywaniem narkotyków i powinieneś niezwłocznie skierować się po pomoc specjalistyczną. Jest to jedyny sposób, aby wyprowadzić swoje życie z powrotem na prostą.

Jak pomóc narkomanowi?

Jeśli jesteś bliską osoba narkomana (lub osoby jeszcze nie uzależnionej, ale przyjmującej narkotyki), najważniejsze, co możesz zrobić, to nie pozwolić wciągnąć się w wygodny dla narkomana układ współzależności.

Staraj się unikać wyręczania, usprawiedliwiania czy jakiejkolwiek formy ochrony narkomana przed konsekwencjami spożywania przez niego substancji. Pozwól mu ponosić skutki za każdym razem, gdyż nawet drobna pomoc oddala go od porzucenia nałogu.Nie bierz też na siebie obowiązku wyleczenia narkomana – to absolutnie nieskuteczne. Jedynym sposobem na zerwanie  z nałogiem jest profesjonalna terapia.Jeśli już przedstawiłeś narkomanowi swoje groźby i warunki, nie powtarzaj się, lecz konsekwentnie je realizuj.Nie ufaj obietnicom narkomana.

Ponadto warto zwrócić się rodzinnie na terapię dla współuzależnionych. Dzięki temu nie tylko ochronisz siebie i rodzinę przed uzależnieniem od nałogu chorego, ale i dowiesz się, jak postępować z narkomanem i być może zmotywujesz go do poddania się leczeniu.

Terapia dla współuzależnionych bliskich narkomana

W Ośrodku Terapii Leczenia Uzależnień Aurora w Poznaniu oferujemy nie tylko pomoc w wyjściu z nałogu, ale i niezbędną terapię dla rodzin i bliskich osób współuzależnionych, uwikłanych w patologiczny system ochrony chorego przed nim samym. Współuzależnieni często padają ofiarami poczucia winy i odpowiedzialności za narkomana, wszelkie wysiłki koncentrują na próbach kontrolowania go i motywowania, sami przy tym popadając w ciężkie do zniesienia stany emocjonalne, wykształcają patologiczne schematy zachowań i doświadczają tego, jak ich własny świat zawęża się jedynie do tej jednej kwestii – narkomanii. Nasi terapeuci pomagają rodzinie chorego przełamać patologiczne wzorce współuzależnienia od narkotyków, wyjść ze swojej roli i odzyskać kontrolę nad własnym życiem, co jest bardziej skutecznym sposobem również na pomoc choremu.

Ośrodek Terapii Leczenia Uzależnień Aurora – najlepszy ośrodek dla narkomanów w Poznaniu

Jeśli czujesz, że zabawa z narkotykami wymknęła Ci się spod kontroli, a Twoje życie ulega rozpadowi, nie czekaj nim będzie za późno. Zgłoś się po profesjonalną pomoc do Ośrodka Terapii Leczenia Uzależnień Aurora w Poznaniu. Tylko w specjalistycznym ośrodku, takim jak nasz, otrzymasz kompleksową całodobową opiekę, wsparcie innych pacjentów i jedyną skuteczną formę pomocy  – tę, której udzielą Ci najbardziej doświadczeni terapeuci w Poznaniu. Zadzwoń na nasz całodobowy numer telefonu i już teraz uzyskaj wszystko, co potrzeba, aby rozpocząć z nami walkę z nałogiem.